Strugarka spiralna należy do tej grupy maszyn stolarskich, które w ostatnich latach całkowicie zmieniły sposób przygotowania drewna do dalszej obróbki. Zastępując tradycyjne wały nożowe wałem z setkami małych płytek skrawających, pozwala uzyskać wyjątkowo gładką powierzchnię, mniejszy hałas i znacznie wyższą kulturę pracy. Dla stolarzy zawodowych, zakładów produkcyjnych, ale też ambitnych hobbystów, jest to jedno z kluczowych urządzeń warsztatowych decydujących o jakości gotowego wyrobu.
Na czym polega działanie strugarki spiralnej
Strugarka spiralna to w najprostszej definicji maszyna do precyzyjnego zbierania wierzchniej warstwy drewna za pomocą wału z osadzonymi płytkami skrawającymi. Różni się ona zasadniczo od klasycznej strugarki z wałem nożowym zarówno konstrukcją, jak i efektem pracy.
Budowa wału spiralnego
Centralnym elementem maszyny jest wał spiralny, nazywany też helical lub spiral cutterhead. Składa się on z cylindrycznego korpusu, na którym w układzie spiralnym rozmieszczone są małe, najczęściej kwadratowe płytki z węglika spiekanego (HM). Każda płytka ma zazwyczaj cztery krawędzie tnące i jest przykręcona do wału za pomocą śruby imbusowej.
Charakterystyczne cechy takiego wału:
- płytki są ustawione pod lekkim kątem do kierunku podawania materiału, co daje efekt skrawania ścinającego (cięcia po łuku),
- każda płytka pracuje tylko małym fragmentem swojej krawędzi, dzięki czemu obciążenie rozkłada się na dziesiątki lub setki punktów,
- w razie uszkodzenia można obrócić pojedynczą płytkę o 90° lub wymienić ją, bez konieczności ostrzenia całego wału,
- wysokiej jakości wały są dynamicznie wyważone, co zmniejsza wibracje i poprawia jakość struganej powierzchni.
Taki sposób mocowania narzędzia odróżnia strugarkę spiralną od klasycznej, gdzie na wale umieszcza się 2–4 długie noże HSS lub HM, które wymagają precyzyjnego ustawiania na jednakową wysokość.
Mechanizm strugania i rodzaje strugarek spiralnych
Proces strugania polega na wciąganiu deski lub belki na stół roboczy, a obracający się wał spiralny zbiera wierzchnią warstwę drewna aż do uzyskania żądanej grubości i płaskości. W zależności od typu maszyny można wyróżnić:
- strugarki grubiarki (tzw. grubościówki) z wałem spiralnym – materiał przetwarzany jest w celu osiągnięcia równomiernej grubości,
- strugarki wyrówniarki z wałem spiralnym – służą do uzyskania idealnie płaskiej powierzchni i krawędzi,
- kombinowane wyrówniarko–grubiarki z wałem spiralnym – najbardziej uniwersalne rozwiązanie do warsztatów, łączące obie funkcje w jednej maszynie,
- strugarko–czopiarki i specjalistyczne maszyny CNC z wałem spiralnym – stosowane w produkcji seryjnej.
Najpopularniejszą formą w warsztatach stolarskich są dziś kombinowane wyrówniarko–grubiarki z wałem spiralnym, gdyż pozwalają one oszczędzić miejsce i koszty, jednocześnie oferując wysoką dokładność.
Zastosowanie strugarek spiralnych
Strugarki spiralne znajdują zastosowanie praktycznie wszędzie tam, gdzie wymagana jest wysoka jakość powierzchni oraz powtarzalność wymiarowa elementów:
- w profesjonalnych stolarniach produkujących meble z litego drewna, fronty, stopnie schodów, blaty,
- w zakładach produkujących stolarkę okienną i drzwiową, gdzie kluczowa jest dokładność wymiarów i gładkość powierzchni przed klejeniem i lakierowaniem,
- w manufakturach rzemieślniczych, pracowniach lutniczych, warsztatach architektury wnętrz, gdzie pracuje się z trudnymi gatunkami drewna (np. orzech, dąb, jesion, egzotyki),
- w warsztatach hobbystycznych i półprofesjonalnych, w których liczy się komfort pracy i redukcja hałasu,
- w produkcji małoseryjnej elementów konstrukcyjnych, listew, boazerii oraz wszędzie tam, gdzie potrzeba stabilnej jakości przy różnorodnych gatunkach drewna.
Dzięki specyfice skrawania spiralnego maszyna ta świetnie radzi sobie z drewnem o skomplikowanym usłojeniu, skłonnością do wyrywania włókien, a także z drewnem klejonym warstwowo.
Zalety i wady strugarek spiralnych
Wybierając między klasyczną strugarką z wałem nożowym a modelem spiralnym, warto dokładnie zrozumieć konsekwencje techniczne i ekonomiczne. Maszyny spiralne mają szereg istotnych przewag, ale nie są pozbawione wad i ograniczeń.
Najważniejsze zalety wału spiralnego
Do najczęściej wskazywanych plusów strugarek spiralnych należą:
- lepsza jakość powierzchni – skrawanie odbywa się po łuku, pod mniejszym kątem, co redukuje wyrywanie włókien. Nawet przy problematycznych gatunkach drewna powierzchnia jest równa, o delikatnym połysku, często wymagająca jedynie lekkiego szlifowania,
- cichsza praca – wał spiralny generuje zauważalnie mniej hałasu niż klasyczny wał z trzema długimi nożami. Szczególnie docenia się to w małych warsztatach, gdzie poziom dźwięku ma znaczenie dla zdrowia operatora i otoczenia,
- dłuższa żywotność narzędzia – płytki z węglika spiekanego cechuje bardzo wysoka odporność na zużycie. Każda z nich ma kilka krawędzi tnących, co istotnie wydłuża czas eksploatacji. Z reguły okres między serwisami jest znacznie dłuższy niż przy klasycznych nożach HSS,
- stabilna jakość skrawania w czasie – nawet gdy pojedyncze płytki są lekko stępione, spadek jakości jest mniej odczuwalny, ponieważ w proces zaangażowanych jest simultanicznie wiele punktów tnących,
- łatwiejszy serwis – uszkodzenie czy wyszczerbienie dotyczy zwykle pojedynczych płytek. Zamiast demontować cały wał, operator luzuje jedną śrubę, obraca płytkę na świeżą krawędź i dokręca. Odpada kłopotliwe i czasochłonne ustawianie noży na jednakową wysokość,
- lepsze odprowadzanie wiórów – drobne fragmenty skrawanego materiału (często przypominające spiralki lub wiórki o małej masie) są łatwiejsze do odciągnięcia przez system odpylania niż długie, ciągnące się wióry,
- mniejsze obciążenie silnika – rozłożenie sił skrawania na wiele zębów i kątowe wejście płytek w materiał skutkuje płynniejszą pracą, mniejszymi szczytowymi obciążeniami napędu oraz ograniczeniem wibracji.
Te parametry przekładają się bezpośrednio na komfort użytkowania oraz na końcową jakość produktów stolarskich. W warsztatach, w których liczą się powtarzalność i estetyka, wał spiralny często staje się standardem.
Wady i ograniczenia strugarek spiralnych
Mimo licznych zalet, warto uwzględnić również słabsze strony tego rozwiązania:
- wyższa cena zakupu – zarówno same maszyny z wałem spiralnym, jak i kompletne wały jako opcja, są droższe od odpowiedników z klasycznym nożem. Różnica bywa szczególnie duża w segmencie maszyn amatorskich i półprofesjonalnych,
- koszt płytek skrawających – pojedyncza płytka jest stosunkowo tania, ale przy konieczności wymiany większej partii (np. po kolizji z metalowym elementem w drewnie) łączny koszt może być wysoki,
- bardziej złożona konstrukcja – obecność wielu śrub i płytek oznacza, że serwis powinien być wykonywany starannie; poluzowana płytka to potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa pracy,
- konieczność precyzyjnego montażu fabrycznego – niewłaściwe ułożenie płytek lub ich różna wysokość względem powierzchni wału może powodować nierównomierne zbieranie materiału. Dlatego tak duże znaczenie ma renoma producenta,
- trudniejsze ostrzenie poza serwisem – w przypadku noży prostych możliwe jest okresowe ostrzenie w lokalnym zakładzie, podczas gdy płytek z węglika najczęściej się nie ostrzy, tylko rotuje i wymienia,
- większa wrażliwość na jakość odciągu – ponieważ generowane są liczne drobne wiórki, wydajny odciąg wiórów i odpowiednio duża średnica króćca są właściwie koniecznością, aby uniknąć zapychania się maszyny.
W praktyce większość użytkowników, którzy przesiadają się z maszyn z wałem nożowym na spiralny, uznaje jednak, że plusy zdecydowanie przewyższają minusy, zwłaszcza przy intensywnym użytkowaniu i wymagających projektach.
Bezpieczeństwo pracy i ergonomia
Strugarka spiralna, podobnie jak każda maszyna do obróbki drewna, wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad BHP. Z punktu widzenia ergonomii i bezpieczeństwa wał spiralny przynosi jednak kilka dodatkowych korzyści:
- mniejsze wibracje stołu i korpusu maszyny redukują zmęczenie operatora podczas długiej pracy,
- niższy poziom hałasu zmniejsza ryzyko uszkodzeń słuchu (choć ochronniki słuchu nadal są niezbędne),
- brak długich, ostrych noży wystających poza obwód wału minimalizuje skutki ewentualnego kontaktu, choć oczywiście kontakt z obracającym się narzędziem jest zawsze niebezpieczny,
- precyzyjne podajniki i rolki dociskowe pozwalają na bardziej kontrolowane prowadzenie materiału.
Właściwa regulacja wysokości stołu, docisków oraz prędkości posuwu ma ogromne znaczenie zarówno dla jakości powierzchni, jak i bezpieczeństwa.
Gdzie i jak pracuje się na strugarce spiralnej
Charakter pracy oraz organizacja stanowiska przy strugarce spiralnej różnią się nieco w zależności od skali działalności. Inaczej będzie to wyglądało w małym warsztacie rzemieślniczym, inaczej w dużym zakładzie przemysłowym produkującym setki elementów dziennie.
Warunki pracy w małym warsztacie
W warsztatach hobbystycznych i małych pracowniach stolarskich strugarka spiralna zwykle pełni rolę centralnej maszyny do przygotowania surowca. Typowa organizacja obejmuje:
- ustawienie maszyny tak, aby zapewnić swobodny dopływ i odpływ materiału – deski powinny mieć przestrzeń doładowania oraz odbioru po struganiu,
- połączenie z wydajnym odciągiem wiórów – najlepiej z filtrem workowym lub patronowym, który radzi sobie z drobną frakcją wiórów,
- zadbane oświetlenie nad stołami roboczymi, umożliwiające kontrolę jakości powierzchni po przejściu przez wał spiralny,
- przygotowane stojaki na materiał przed i po obróbce, co ułatwia segregację według wymiarów, gatunków drewna i kolejności operacji technologicznych.
W tym środowisku docenia się przede wszystkim redukcję hałasu i bardzo dobrą jakość powierzchni po jednym przejściu, co skraca dalszy etap szlifowania.
Strugarka spiralna w zakładzie produkcyjnym
W średnich i dużych zakładach przemysłowych strugarki spiralne często pracują w linii technologicznej, np. jako pierwsze lub drugie stanowisko po cięciu materiału na wymiar. Charakterystyczne jest tu:
- zautomatyzowany transport elementów (rolki, przenośniki),
- ściśle zdefiniowane parametry posuwu i głębokości zbioru,
- praca w trybie ciągłym przez wiele godzin dziennie,
- regularne przeglądy prewencyjne i harmonogram obrotu płytek skrawających.
W takim środowisku wał spiralny wykazuje swoje największe atuty: stabilność parametrów, wydłużony czas między przestojami serwisowymi oraz powtarzalność wymiarową elementów, kluczową w produkcji seryjnej.
Typowe operacje i praktyczne wskazówki
Na strugarce spiralnej wykonuje się przede wszystkim:
- wyrównywanie jednej płaszczyzny deski (na wyrówniarce),
- wyrównywanie krawędzi pod kątem 90° względem wcześniej wyrównanej płaszczyzny,
- grubosciówkę – czyli nadanie elementowi zadanej grubości z dokładnością nawet do dziesiątych części milimetra,
- korygowanie krzywizn i łuków wynikających z naprężeń wewnętrznych drewna.
Przy pracy na maszynie wykorzystującej wał spiralny warto pamiętać o kilku zasadach:
- nie przekraczać maksymalnej zalecanej głębokości zbioru – zbyt agresywne struganie może powodować zwiększone obciążenie wrzeciona i gorszą jakość powierzchni,
- dostosować prędkość posuwu do gatunku drewna – twarde gatunki wymagają najczęściej mniejszego posuwu, aby zachować idealny efekt,
- regularnie kontrolować stan płytek – małe wyszczerbienia mogą nie być od razu widoczne, ale stopniowo wpływają na równomierność skrawania,
- utrzymywać stoły robocze w czystości i dbać o ich gładkość, co zmniejsza tarcie i ryzyko powstania rys na powierzchni materiału.
Przegląd popularnych modeli i marek strugarek spiralnych
Rynek strugarek spiralnych jest bardzo zróżnicowany – od kompaktowych maszyn do małych warsztatów, przez średniej klasy urządzenia półprofesjonalne, aż po duże przemysłowe centra obróbcze. Wybór konkretnego modelu powinien uwzględniać zarówno parametry techniczne, jak i specyfikę planowanych prac.
Segment hobbystyczny i półprofesjonalny
W tej grupie znajdują się maszyny o stosunkowo niewielkich wymiarach, zasilane zazwyczaj jednofazowo lub trójfazowo, ale zaprojektowane z myślą o warsztatach przydomowych i małych pracowniach.
- Wyrówniarko–grubiarki 250–310 mm – typowe szerokości robocze w tym segmencie to 250 mm i 310 mm. Stoły żeliwne lub aluminiowe, długość stołu wyrówniarki w granicach 1200–1500 mm, moc silnika około 1,5–3 kW. W wielu modelach wał spiralny jest opcją płatną.
- Grubiarki 250–330 mm – kompaktowe maszyny stołowe lub wolnostojące, często z elektronicznym odczytem wysokości stołu. Pozwalają na precyzyjne struganie elementów o ograniczonej szerokości.
- Modele z systemem Helical/Spiral – większość uznanych producentów ma w ofercie wersje oznaczone jako Helical Cutterhead, Spiral Cutter lub podobnie. Wyróżnia je obecność wału z płytkami HM i nieco wyższa cena w porównaniu z wersją standardową.
Wybierając maszynę do warsztatu hobbystycznego, warto zwrócić uwagę na:
- realną szerokość strugania – czy 250 mm będzie wystarczające, czy lepiej od razu postawić na 310 mm,
- rodzaj zasilania – czy warsztat dysponuje przyłączem trójfazowym,
- jakość wykonania stołów i mechanizmów regulacyjnych – tanie konstrukcje mogą mieć problem z utrzymaniem idealnej równoległości stołu,
- dostępność części zamiennych i płytek – w dłuższej perspektywie istotne jest, czy producent zapewnia stabilne dostawy osprzętu.
Maszyny profesjonalne do stolarni i małych zakładów
W segmencie profesjonalnym pojawiają się już maszyny o szerokości roboczej 400–500 mm, z mocnymi silnikami 4–7,5 kW, solidnymi żeliwnymi stołami i rozbudowaną regulacją. Strugarki te przystosowane są do intensywnej eksploatacji.
- Wyrówniarki 400–500 mm – duże stoły o długości 2000–2500 mm, bardzo stabilne prowadnice i możliwość precyzyjnego ustawienia kąta. Wał spiralny jest często standardem lub jedną z popularniejszych opcji.
- Grubiarki 400–630 mm – maszyny do seryjnego strugania elementów o znacznej szerokości, wyposażone w automatyczny posuw i rozbudowane systemy docisku. Segment ten często wykorzystuje elektronarzędzia do szybkiej zmiany ustawień wysokości.
- Kombinowane wyrówniarko–grubiarki – cenione w warsztatach, w których miejsce jest ograniczone, a jednocześnie wymagana jest wysoka dokładność i sztywność konstrukcji. Przełączanie między trybem wyrówniarki a grubiarki powinno być szybkie i wygodne.
Dla zakładów pracujących głównie w litym drewnie bardzo istotna jest dostępność wału spiralnego jako wyposażenia fabrycznego – daje to gwarancję właściwego montażu i wyważenia, co wpływa na żywotność i jakość pracy maszyny.
Przemysłowe strugarki spiralne i systemy specjalistyczne
W dużych fabrykach produkujących stolarkę okienną, drzwiową czy elementy konstrukcyjne stosowane są strugarki o znacznie większych możliwościach:
- maszyny wielogłowicowe – wyposażone w kilka wałów roboczych, w tym spiralnych, umożliwiające obróbkę elementu z kilku stron podczas jednego przejścia,
- strugarki CNC – połączenie klasycznego strugania z możliwością automatycznego profilowania, frezowania i wykonywania złożonych kształtów,
- linie z automatycznym posuwem i magazynem materiału – w których strugarka spiralna stanowi jeden z kluczowych modułów.
W takich rozwiązaniach wał spiralny jest normą, ponieważ daje przewidywalność kosztów narzędzi, niższy poziom hałasu w hali produkcyjnej i wysoką powtarzalność parametrów obróbki.
Jak wybrać odpowiednią strugarkę spiralną
Decyzja o zakupie strugarki spiralnej powinna wynikać zarówno z analizy aktualnych potrzeb, jak i przyszłych planów rozwoju warsztatu. Oto najważniejsze kryteria wyboru, które warto wziąć pod uwagę.
Szerokość robocza i rodzaj obrabianego materiału
Pierwszym parametrem, który trzeba określić, jest maksymalna szerokość elementów, jakie będą trafiały na maszynę:
- dla niewielkich projektów, listew, małych mebli – wystarczy szerokość 250–310 mm,
- dla blatów, stopni schodów, szerokich paneli – optymalna będzie maszyna 400–500 mm,
- w produkcji specjalistycznej – warto rozważyć jeszcze większe szerokości lub maszyny wielogłowicowe.
Istotne jest także, czy pracujemy głównie z miękkimi gatunkami drewna (np. sosna, świerk), czy z twardymi (dąb, buk, egzotyki). Im twardszy materiał i im bardziej skomplikowane usłojenie, tym większe korzyści przynosi wał spiralny.
Moc silnika i parametry techniczne
Strugarka spiralna powinna mieć odpowiednią moc, by zachować rezerwę przy pełnym obciążeniu. Przyjmuje się orientacyjnie:
- 1,5–2,2 kW – dla warsztatów hobbystycznych i lekkich prac,
- 3–4 kW – dla małych zakładów i częstego strugania twardych gatunków,
- 5,5–7,5 kW i więcej – dla dużych maszyn przemysłowych.
Obok mocy ważne są:
- prędkość obrotowa wału – wpływa na gładkość powierzchni i tempo pracy,
- liczba płytek i ich ułożenie – im gęściej rozłożone, tym drobniejszy wiór i lepsza jakość strugania,
- skok podawania (posuw) – możliwość regulacji prędkości posuwu jest korzystna, bo pozwala dopasować parametry do gatunku drewna i wymaganej jakości,
- sztywność korpusu i stołów – im masywniejsza konstrukcja, tym lepsza stabilność wymiarowa i mniejsze drgania.
Ergonomia i wyposażenie dodatkowe
Przy intensywnej pracy niebagatelne znaczenie ma ergonomia obsługi:
- wygodne, czytelne pokrętła i dźwignie do regulacji wysokości i kąta,
- wbudowane miarki lub cyfrowe wyświetlacze wysokości stołu grubiarki,
- łatwy dostęp do wału w celu czyszczenia i wymiany płytek,
- możliwość szybkiego przełączania trybów wyrówniarka–grubiarka (w maszynach kombinowanych).
Na wygodę użytkowania wpływa także jakość systemu odciągowego – dobrze zaprojektowany króciec i osłony ułatwiają odprowadzanie wiórów bez zatorów.
Koszty eksploatacji i dostępność serwisu
Przed zakupem warto policzyć szacunkowe koszty użytkowania maszyny w perspektywie kilku lat:
- ile kosztuje komplet płytek do danego modelu,
- jak często realnie będzie potrzebna ich rotacja lub wymiana,
- czy lokalny serwis oferuje wsparcie dla konkretnej marki,
- jak wygląda dostępność części takich jak łożyska, paski, dociski.
Dobrze jest też zweryfikować, czy producent udostępnia czytelne instrukcje wymiany płytek, schematy i dokumentację techniczną, co ułatwia samodzielne wykonywanie podstawowych czynności serwisowych.
Utrzymanie, serwis i technika pracy ze strugarką spiralną
Długotrwała, bezproblemowa eksploatacja strugarki spiralnej wymaga odpowiedniej dbałości o maszynę, regularnego serwisu oraz właściwej techniki pracy. To one w dużej mierze decydują o jakości efektu końcowego.
Konserwacja wału spiralnego
Podstawowe czynności obejmują:
- regularne czyszczenie wału – usuwanie osadów żywicy i drobnych wiórków, które mogą przylegać do korpusu i płytek,
- kontrolę dokręcenia śrub mocujących płytki – z użyciem klucza o odpowiednim momencie, zgodnie z zaleceniami producenta,
- selektywną rotację płytek – obracanie tylko tych płytek, które wykazują oznaki zużycia, lub planową rotację wszystkich po określonej liczbie godzin pracy,
- kontrolę stanu łożysk wału – wyczuwalne luzy lub nadmierne nagrzewanie są sygnałem do ich wymiany.
Właściwe utrzymanie wału ma kluczowe znaczenie dla zachowania gładkości powierzchni i równomierności zbioru na całej szerokości roboczej.
Czystość stołów i systemu odciągowego
Stoły robocze powinny być regularnie czyszczone z pyłu i wiórów. W przypadku stołów żeliwnych często stosuje się środki antykorozyjne oraz woski poprawiające poślizg materiału. Czysty, gładki stół to mniejsze ryzyko zarysowań oraz lżejszy przesuw elementów.
System odciągu należy:
- regularnie opróżniać z nagromadzonych wiórów i pyłu,
- kontrolować stan filtrów i worków,
- sprawdzać drożność przewodów i króćców.
Drobne wióry wytwarzane przez wał spiralny szybko wypełniają zbiorniki, dlatego korzystne bywa stosowanie większych odciągów lub centralnych systemów odpylania w przypadku kilku maszyn w warsztacie.
Prawidłowa technika podawania materiału
Aby w pełni wykorzystać potencjał strugarki spiralnej, operator powinien pamiętać o kilku zasadach technicznych:
- materiał powinien być wstępnie sprawdzony pod kątem obecności ciał obcych (gwoździe, wkręty, zszywki) – kontakt płytek z metalem może je wyszczerbić,
- element należy prowadzić płynnie, z równomiernym dociskiem do stołu i prowadnicy,
- zbyt duża siła docisku może powodować ugięcie długich, cienkich elementów i nierównomierny zbiór,
- przy długich belkach warto korzystać z rolek podporowych lub dodatkowych stojaków, aby uniknąć dźwigniowego obciążenia stołu,
- w przypadku bardzo krętego usłojenia korzystne może być struganie w dwóch przejściach z mniejszą głębokością zbioru.
Dobra technika pracy, w połączeniu z odpowiednio przygotowanym wałem spiralnym, pozwala uzyskać niemal idealnie gładką powierzchnię już po jednym lub dwóch przejściach.
Ciekawe aspekty technologiczne strugarek spiralnych
Poza typowo praktycznymi zaletami strugarek spiralnych, warto zwrócić uwagę na kilka mniej oczywistych, ale interesujących z punktu widzenia technologii drewna zagadnień.
Mikrogeometria skrawania i wpływ na strukturę drewna
Układ płytek w wale spiralnym sprawia, że proces skrawania ma charakter ścinający, a nie tylko czysto prostopadły do powierzchni materiału. Zmienia to mikrostrukturę powierzchni drewna:
- włókna są precyzyjniej odcinane zamiast wyrywania,
- powierzchnia ma charakter drobno falisty na poziomie mikrometrycznym, co może poprawiać przyczepność niektórych powłok wykończeniowych,
- mniejsza liczba defektów powierzchniowych oznacza mniej pracy przy szlifowaniu pośrednim.
W efekcie gotowy element często prezentuje się lepiej wizualnie, a jego wytrzymałość na odrywanie włókien podczas użytkowania (np. stopnie schodów) jest wyższa.
Hałas i komfort akustyczny
Badania i praktyka użytkowników pokazują, że różnica w hałasie między klasycznym wałem nożowym a spiralnym jest często odczuwalna już przy pierwszym uruchomieniu. Wynika to z:
- stopniowego wchodzenia płytek w materiał,
- braku gwałtownych uderzeń długiego noża o drewno,
- bardziej równomiernego rozkładu sił na obwodzie wału.
Dla warsztatów, w których pracuje kilka osób równocześnie i gdzie czas obróbki liczony jest w godzinach dziennie, poprawa komfortu akustycznego ma bezpośredni wpływ na kondycję i efektywność pracy.
Ekonomia użytkowania i wpływ na proces produkcyjny
Choć koszt wejścia w technologię spiralną jest wyższy, w dłuższym okresie często okazuje się, że:
- nakłady na ostrzenie i ustawianie noży są niższe lub praktycznie znikają,
- mniejsza liczba przejść strugania i mniej poprawek zmniejszają czas jednostkowy wykonania elementu,
- stabilniejsza jakość powierzchni przekłada się na mniejsze zużycie papieru ściernego oraz środków wykończeniowych,
- mniej odpadów z powodu wyrywania włókien oznacza oszczędność materiału.
W skali kilku lat eksploatacji profesjonalnej strugarki spiralnej różnica kosztów w stosunku do maszyn z klasycznym wałem nożowym często ulega wyrównaniu, a nawet przechyla się na korzyść rozwiązania spiralnego, szczególnie przy dużym wolumenie produkcji.
O autorze
